Μουσική,στίχοι, ερμηνεία: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας
ΕΜΙ 1985

Δεκαοχτώ χρόνια μετά, μπορούμε πια με ασφάλεια να μιλάμε για ένα δίσκο - ορόσημο.
Μια σταθερή αναφορά για το ελληνικό τραγούδι, όπως αυτό διαμορφώθηκε τις δεκαετίες του ' 80 και του ' 90.

Κι όμως αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά πως οι δίσκοι που σηματοδότησαν εξελίξεις, σημάδεψαν μικρές ή μεγάλες ανατροπές, δεν βρήκαν ανοιχτό τον δρόμο μπροστά τους, τουλάχιστον όσον αφορά τα κέντρα αποφάσεων της δισκογραφίας.Αυτό είναι κάτι που εξηγείται σχετικά εύκολα. Δεν είναι πάντα αναγνωρίσιμο το καινούργιο και το καθαρό. Τις πιο πολλές φορές δεν φωνάζει. Όταν όμως ανοίξει ο δρόμος, έρχεται η αποδοχή του κόσμου που αποδεικνύει πως ήταν έτοιμος από καιρό..

Ο Χάρης με τον Πάνο άρχισαν να φτιάχνουν τα πρώτα τους τραγούδια από τα χρόνια που ήταν φοιτητές στην Πάντειο.Ύστερα, έφυγαν για μεταπτυχιακά στο Δυτικό Βερολίνο, όπου ο Χάρης έμεινε λίγο παραπάνω.

Εκεί έγραψε ένα τραγούδι, το Μια βραδιά στο Λούκι , με το οποίο ο Πάνος συμμετείχε και βραβεύθηκε στους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού που οργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις στην Κέρκυρα, στις αρχές της δεκαετίας του ' 80.Μεσολάβησαν αρκετά χρόνια, όμως μέχρι να κυκλοφορήσουν τα «Ζεστά ποτά». Γύριζαν με μια μια κασέτα στα χέρια, από εταιρεία σε εταιρεία και εισέπραξαν αρκετές αρνητικές απαντήσεις - τουλάχιστον απ' όσους έμπαιναν στον κόπο να απαντήσουν - μέχρι που τους άκουσε ο Μανώλης Ρασούλης.Μπήκαν στο στούντιο κι έχοντας σημαντικούς αρωγούς τον Γιάννη Σπάθα και τον Νίκο Αντύπα στις ενορχηστρώσεις ηχογράφησαν δέκα τραγούδια, γραμμένα από το 1977 ( Ο Φάνης) μέχρι το 1984.

Η αλήθεια είναι πως η δύναμη αυτού του δίσκου δεν έγινε άμεσα αντιληπτή και τα πρώτα αντανακλαστικά του κόσμου εστίασαν στο «Ρίτα, Ριτάκι». Το τραγούδι αυτό έγινε το αγαπημένο των ραδιοφώνων και οι πρώτες αναφορές στον Πάνο και τον Χάρη μιλούσαν για «δύο δίδυμους με παράξενο επώνυμο, που είχαν πολύ πλάκα»...Λίγο αργότερα και αφού ο δίσκος είχε ξεπεράσει σε πωλήσεις τις εκατό χιλιάδες, άρχισαν να έρχονται τα καλά μαντάτα...Ο Φάνης, το Υπόγειο,το Για ένα κομμάτι ψωμί, οι Προσωπικές οπτασίες και κυρίως το Γέλα πουλί μου ήταν τραγούδια που άνοιξαν το δρόμο για τη μεγάλη των τραγουδοποιών σχολή.

Ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, εκτός από τις μελωδίες τους, ανανέωσαν και σε ορισμένα σημεία απενοχοποίησαν, τον Λόγο στο ελληνικό τραγούδι, γράφοντας λόγια πηγαίας ευαισθησίας αλλά κι ενός «ορυκτού» θυμού.Ξαναθυμήθηκαν τον Λόγο των ποιητών - κάτι σύνηθες στο ελληνικό τραγούδι στη δεκαετία του '70- μελοποιώντας ποιήματα όχι ιδιαίτερα γνωστών ποιητών, με γνώμονα, δηλαδή, την ταύτιση του αισθήματος και όχι την «εμπορικότητά τους».
Οδ.Ιωάννου.

Πηγή: Καθημερινή - Ειδική έκδοση. 100 Δίσκοι και η ιστορία τους από τον Μελωδία fm99,2